Κριτικές

Τηλεόραση

Το Σοι Σου

(Προβολή μεταξύ 2014-2019, Άλφα TV)

Αδιαμφησβήτητα μια από τις πιο αγαπημένες ελληνικές σειρές της τελευταίας δεκαετίας είναι το σοι σου. Μια σειρά που αποτυπώνει με τον πιο γλαφυρό τρόπο στοιχεία της Ελλάδας, την κουλτούρας των Ελλήνων. Οι πρωταγωνιστές ενσαρκώνουν χαρακτήρες από την καθημερινότητα, ο κυρ Βαγγέλης ο χασάπης με τις ιδιαίτερες αντιλήψεις του, η κυρία χαρούλα μια παραδοσιακή νοικοκυρά με όλη την σημασία της λέξης και άλλοι πολλοί. Πόσες φορές παρακολουθώντας την σειρά δεν ταυτιστήκαμε με τα προβλήματα και τις σκέψεις των ηρώων. Μέσα από το χιούμορ και τα αστεία όμως παρουσιάζονταν έστω και έμμεσα, κοινωνικά προβλήματα, όπως η ανεργία στην Ελλάδα μέσα από τον χαρακτήρα του Μιχάλη και η αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος στο εξωτερικό στην περίπτωση της Μαρίζας. Ακόμη εξίσου σημαντικό είναι να ειπωθεί ότι στο τέλος του κάθε επεισοδίου της σειράς δίδονταν ένα ηθικό μάθημα μέσα από τα παθήματα των ηρώων. Όλα αυτά λοιπόν οδήγησαν την σειρά στο απόγειο, χαρακτηρίζοντας την ως κομμάτι της καθημερινότητας μας.

Μουσική

ΜΠΡΑΝΚΑΛΕΟΝΕ: Άλλη μια επιτυχία του Παύλου Παυλίδη

Μια απλή Δευτέρα που όμως μετατράπηκε σε εμπειρία ζωής. Ο Παύλος Παυλίδης στις 23 Σεπτεμβρίου του 2024 χάρισε στο κοινό του μια ανεπανάληπτη και αξέχαστη βραδιά, παρουσιάζοντας τον καινούριο του δίσκο «Μπρανκαλεόνε», παίζοντας όμως και τραγούδια από την εποχή των Ξύλινων Σπαθιών. Η συναυλία αυτή ήταν ένα μουσικό ταξίδι για όλους όσους ήταν παρόντες. Η συγκλονιστική ερμηνεία του ένωσε έξι χιλιάδες άτομα στο θέατρο του Λυκαβηττού στην Αθήνα με τη φωνή του όπως πάντα να ξεπερνά κάθε προσδοκία. Αποκορύφωμα της βραδιάς… ένα ολόκληρο θέατρο να αποθεώνει τον καλλιτέχνη τραγουδώντας με μια φωνή … η ποίηση δεν θα εξαφανιστεί…

Έγινε Η Απώλεια Συνήθειά Μας

Μετά από τον σχηματισμό των “Διάφανων Κρίνων” το 1991, κυκλοφόρησαν τον πρώτο δίσκο με όνομα “Έγινε η απώλεια συνήθεια μας” το 1996. Ο δίσκος έγινε άμεση επιτυχία, με πασίγνωστα τραγούδια που αποτελούν μέχρι και σήμερα σημαντικά στοιχεία της Ελληνικής Ροκ μουσικής, περιέχοντας ανατριχιαστικούς στίχους και μουσική που όταν ενώνονται μεταξύ τους δημιουργούν συνθέσεις που αφήνουν τρομερό αντίκτυπο στην χώρα.

Κομμάτια που αποτελούν τον δίσκο

Ο δίσκος περιέχει δεκατέσσερα τραγούδια με συνολική διάρκεια μία ώρα και δέκα λεπτά. Ξεκινάει με το γνωστότερο τραγούδι των κρίνων μέχρι σήμερα, το “Μέρες Αργίας”, το οποίο είναι ένα κομμάτι που θα έπρεπε να χρησιμοποιείται ως παράδειγμα, όταν κάποιος αναφέρει την ελληνική μελοποιημένη ποίηση. Συγκεκριμένα, το ποίημα που μελοποίησαν τα κρίνα είναι ένα από τα ποιήματα στην ποιητική συλλογή με όμοιο όνομα, του Διονύση Καψάλη. Όμως όσο όμορφη και να είναι η συγκεκριμένη εκτέλεση, υπάρχουν δυνατότερα κομμάτια στον συγκεκριμένο δίσκο τα οποία πρέπει να είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο αναγνωρισμένα από το “Μέρες Αργίας”.

“Κλόουν Την Τετάρτη, Την Κυριακή Νεκρός” ονομάζεται το τρίτο τραγούδι του δίσκου, του οποίου οι στίχοι αποτελούν δημιούργημα του συγκροτήματος και όχι έτοιμο ποίημα που απλά έχει μελοποιηθεί. Τους στίχους στα τραγούδια των κρίνων επιμελούνται ο Θάνος Ανεστόπουλος, τραγουδιστής και συνθέτης της δισκογραφία τους, και ο Παντελής Ροδοστόγλου, μπασίστας και ποιητής. Είναι ένα τραγούδι με εξαιρετικά χαρούμενη μελωδία, η οποία όμως πάει κόντρα με τους στίχους. “Κλόουν την Τετάρτη την Κυριακή νεκρός, στης λύπης το κατάρτι σε σταύρωσε ο θεός” τραγουδάει ο Ανεστόπουλος με τα υπόλοιπα μέλη του συγκροτήματος του να χοροπηδάνε στην σκηνή, δημιουργώντας περίεργα συναισθήματα. Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι ένα από τα ομορφότερα και το μόνο με “χαρούμενη” μελωδία στον δίσκο.

Ένα επίσης σημαντικό κομμάτι που εκφράζει την Ελληνική Ροκ και τις υποκατηγορίες της ειναι το “Απέραντη Θλιμμένη Ανταρκτική”, το οποίο θυμίζει το “στερεοτυπικό” άκουσμα που μας έρχεται στο μυαλό όταν ακούμε την λέξη Ροκ. Όμως αυτό δεν το σταματάει από το να αποτελεί ένα από τα πιο ενδιαφέρον τραγούδια στο δίσκο. Το συγκεκριμένο τραγούδι έγινε γνωστό στο rockwave festival 1997, στην Ριζούπολη, όπου μία δημοσιογράφος που δούλευε τότε στο Βήμα έγραψε “Βγήκαν τα Διάφανα Κρίνα με 5.000 άτομα από κάτω με μαύρα κουστούμια και μαύρα σοσονάκια. Και τι ωραία που τραγουδούσε ο τραγουδιστής ο οποίος τους δυναμίτισε λέγοντας ένα τραγούδι με όνομα Οι Απέναντι Θλιμμένοι Αναρχικοί.” Το συγκεκριμένο σαρδάμ είχε γίνει inside joke και αργότερα απέκτησε και νόημα.

Τέλος, το τραγούδι από το οποίο ονομάστηκε το άλμπουμ, το “Έγινε Η Απώλεια Συνήθεια Μας” εκφράζει ακριβώς τον δίσκο. Είναι το ομορφότερο και το πιο συγκινητικό τραγούδι του δίσκου, με μια ήρεμη μελωδία και ρυθμό, σε αντίθεση με όλα τα προηγούμενα. Ο Ανεστόπουλος τραγουδάει σχεδόν ψιθυριστά “Τα χρόνια που περάσανε με αφήσανε μόνο, να ψάχνω την πνοή μου στον νεκρό εαυτό σου”. Το συγκεκριμένο κομμάτι αποτελεί τα πιο εξωπραγματικά επτά λεπτά τα οποία μπορεί να περάσει κάποιος και αποδεικνύει πόσο όμορφη είναι πραγματικά η Ελληνική γλώσσα σε συνεργασία με την Ελληνική μουσική.

Ο δίσκος “Έγινε Η Απώλεια Συνήθειά Μας” αξίζει να ακουστεί από όλους, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο.