Περιεχόμενα
"Θα σε πάρω εγώ παιδάκι μου όταν φτάσω"
Συναυλία μνήμης για ανθρώπους που μπορεί να μην γνωρίσαμε, αλλά δεν θα ξεχάσουμε ποτέ. Δεν θα μπορούσαμε λοιπόν, να μην αναφερθούμε στην συναυλία που αφιερώθηκε στα θύματα της τραγωδίας των Τεμπών στις 11 Οκτωβρίου στο Καλλιμάρμαρο. Συμμετείχαν αφιλοκερδώς σημαντικοί καλλιτέχνες και συγκεκριμένα ο Φοίβος Δεληβοριάς, οι Κοινοί Θνητοί, ο Σωκράτης Μάλαμας με την Ιουλία Καραπατάκη, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου με την Μάρθα Φριντζήλα, ο Αλέξανδρος Κτιστάκης, ο Γιάννης Λίταινας αλλά και η Τάνια Τσανακλίδου. Αισθητή έκανε την παρουσία της η Μαρία Καρυστιανού, μητέρα της αδικοχαμένης εικοσάχρονης Μάρθης, περνώντας το μήνυμα πως αυτό το δυστύχημα θα μείνει χαραγμένο στην μνήμη όλων μας. Συγκινητικό ήταν το τραγούδι που έγραψε ο Φοίβος Δεληβοριάς για τους νεκρούς στα Τέμπη. «Θα σε πάρω εγώ παιδάκι μου όταν φτάσω», η στιγμή που λύγισε ολόκληρο το στάδιο. Εξίσου συγκλονιστική ήταν η ερμηνεία του Σωκράτη Μάλαμα με το τραγούδι «Η κοιλάδα των Τεμπών». Η παρουσία των χιλιάδων θεατών απέδειξε για μια ακόμα φορά την αλληλεγγύη και την στήριξη των ανθρώπων απέναντι στο τραγικό αυτό συμβάν, με την ευχή και την ελπίδα να ,μην υπάρξουν άλλα αθώα θύματα που απλά θα μπουν σε ένα τρένο για να γυρίσουν σπίτι τους ή να πάνε στη δουλειά τους…
"ΗΜΟΥΝ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΙΚΟΥ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΥ"
Αντίλαλος. Μια λέξη, μία έννοια, αδιάφορη για τους περισσότερους, που όμως αντικατοπτρίζει τη φριχτή παιδική μου ηλικία. Ήμουν ένα από τα θύματα του σχολικού εκφοβισμού. Δεν το καταλάβαινα τότε, το θεωρούσα φυσιολογικό, γιατί μεγάλωσα με αυτό. Δεν ήμουν σαν τα άλλα παιδιά, το ήξερα αυτό. Στη γυμναστική ποτέ δεν έπαιζα μαζί τους, προτιμούσα τη συντροφιά του βιβλίου μου. Διάβαζα πολύ, όχι μόνο εξωσχολικά. Εξού και οι άριστοι βαθμοί μου. Καταλαβαίνω περισσότερα πράγματα από ότι νομίζουν οι άλλοι. Δεν θέλω όμως να με αγγίζουν. Το φοβάμαι αυτό το άγγιγμα. Κάθε φορά που συμβαίνει, ένας εκκωφαντικός ήχος αντηχεί στα αυτιά μου σαν αντίλαλος.
Οι συμμαθητές μου όμως δεν είχαν την ίδια άποψη. Τα χτυπήματα τους ήταν πολύ συχνά. Αλλά πολύ συχνότερα ήταν τα κοροϊδευτικά τους σχόλια εις βάρους μου. Δεν τους άρεσε που ξεχώριζα, που ήμουν διαφορετική. Ήταν συγκεκριμένα παιδιά που επαναλάμβαναν το ίδιο μοτίβο. Οι υπόλοιποι απλά κοιτούσαν και γελούσαν. Εγώ όμως δεν τους διαχωρίζω. Είναι όλοι τους συνένοχοι.
Λάτρευα τη φύση. Εκείνη με άκουγε, με καταλάβαινε. Οι άνθρωποι την βλάπτουν κι εκείνη, την υποβαθμίζουν και δεν την σέβονται ούτε στο ελάχιστο. Το ίδιο κι εμένα. Ένιωθα οικεία, πως άνηκα κοντά της. Είχα βρει μια σπηλιά, πάνω στο βουνό. Εκεί καθόμουν με τις ώρες, εξομολογούμενη όλα μου τα προβλήματα. Η μόνη ανταπόκριση που έπαιρνα ήταν ο ίδιος μου ο αντίλαλος. Αρκούμουν σε αυτό. Αλλά ταυτόχρονα με έκανε να νιώθω μοναξιά. Και δεν είναι και το πιο ευχάριστο συναίσθημα. Αλλά δεν παραπονιόμουν, περιοριζόμουνα στα λίγα.
Έτσι είχα συνηθίσει από το σπίτι. Ήταν αρκετές οι φορές που δεν είχαμε θέρμανση. Τον χειμώνα το κρύο ήταν ανυπόφορο. Όμως δεν παραπονιόμουν. Είχα ελάχιστα ρούχα, μερικά μάλιστα μπαλωμένα ενώ άλλα εντελώς ξεχαρβαλωμένα. Πήγαινα με αυτά στο σχολείο. Δεν μπορούσαν να μου παρέχουν όλες αυτές τις ακριβές μάρκες που φορούσαν οι συμμαθητές μου. Αλλά δεν παραπονιόμουν. Οι γονείς μου τσακώνονταν συχνά. Η φτώχεια δημιουργεί προβλήματα. Εγώ κλεινόμουν στο δωμάτιο μου σε μία προσπάθεια να καταπνίξω τις φωνές τους. Εκείνες όμως επέστρεφαν συνεχώς σε μορφή αντίλαλου να με καταρρακώσουν.
Μία μέρα, ενώ καθόμουν ήσυχα σε ένα παγκάκι στο σχολείο, ο καβγάς των γονιών μου επέστρεψε στα αυτιά μου. Σηκώθηκα τρομοκρατημένη όρθια και σφράγισα τα αυτιά μου με τις παλάμες μου. Κι όμως δεν έλεγε να σταματήσει. Τότε ξεκίνησα να ουρλιάζω για να τον καλύψω, να τον ξεφορτωθώ, μάταια βέβαια. Είχα σφίξει τόσο πολύ τα μάτια μου, που ανοίγοντάς τα δυσκολευόμουν να δω καθαρά. Το μόνο σίγουρο ήταν πως είχαν μαζευτεί γύρω μου παιδιά. Πολλά παιδιά. Αλλά κανένας καθηγητής. Άρχισαν να γελούν και να μου πετάνε πράγματα φωνάζοντάς με "φρικιό" και "σχιζοφρενή". Ξεκίνησα να τρέχω. Έφυγα από το σχολείο και κατευθύνθηκα προς τη σπηλιά. Εκεί όπου ένιωθα ασφαλής.
Καθισμένη σε μία πέτρα, άφησα όλα τα ερωτήματα, που χτυπούσαν σαν μπάλες μπιλιάρδου στο μυαλό μου, να φύγουν. “Γιατί; Γιατί σε εμένα; Τι κάνω λάθος;” φωνάζω. Ξανά, η μόνη απάντηση ήταν ο αντίλαλός μου. Κοιτάω τα πουλιά που πετάνε έξω ελεύθερα, ανέμελα, ανεξάρτητα. Τα ζηλεύω. Παίρνω μία απόφαση. Ίσως την πιο σημαντική απόφαση της ζωής μου.
Ξαναφτάνω λαχανιασμένη στο σχολείο και χτυπάω την πόρτα του διευθυντή. Για μια στιγμή, με το χέρι μου στο πόμολο, διστάζω. Όμως η πόρτα ανοίγει χωρίς να μου αφήνει περιθώρια για δεύτερες σκέψεις. Ο διευθυντής με βάζει να καθίσω. Τα χέρια μου, ιδρωμένα, τρέμουν από το άγχος. Εισπνέω βαθιά, παίρνοντας μία γερή δόση θάρρους και αρχίζω.
Του μίλησα για τους γονείς μου, την κατάσταση στο σπίτι. Του μίλησα για το σχολείο, τα παιδιά και την συμπεριφορά τους. Του μίλησα ακόμη και για τη σπηλιά όπως και τα πουλιά.
Παραμένει σκεπτικός για λίγο κι έπειτα με συμβουλεύει για το πώς θα πορευτούμε από δω και πέρα. Κι επιτέλους, εκεί στο γραφείο του διευθυντή, για πρώτη φορά ο αντίλαλος μετατράπηκε σε φωνή. Μία φωνή παρηγοριάς και βοήθειας.
Follow green: Η ανακύκλωση φτάνει στα σχολεία
Κατά καιρούς το ζήτημα της οικολογικής κρίσης και της αντιμετώπισής της υπήρξε βασική συζήτηση σε μαθήματα όπως η Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία. Ωστόσο, πάντοτε αυτοί οι τρόποι αντιμετώπισης έμεναν σε θεωρητικό επίπεδο. Τώρα με το πρόγραμμα ανακύκλωσης “Follow Green” αυτή η θεωρητική συζήτηση γίνεται πράξη!
Στα σχολεία του νομού μας - αλλά και της υπόλοιπης Ελλάδας - το πρόγραμμα έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις. Το σχολείο μας δεν θα μπορούσε να ξεφύγει από τον γενικό κανόνα. Έτσι και εμείς εντάξαμε στη ζωή μας την ανακύκλωση. Προσπαθήσαμε - και προσπαθούμε καθημερινά - να πραγματοποιήσουμε όλα όσα υποστηρίζουμε στις εκθέσεις μας. Προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.
Μέσω του προγράμματος δεν καλλιεργείται μόνο η συνήθεια της ανακύκλωσης αλλά ένας τρόπος ζωής, μια στάση υπέρ του πλανήτη, μια στάση υπέρ του ανθρώπου. Η αξία της ανακύκλωσης είναι αδιαμφισβήτητα σημαντική για την εποχή που διανύουμε. Ακραία καιρικά φαινόμενα, μόλυνση των υδάτων, καταστροφή οικοσυστημάτων: οι συχνότερες μορφές εκδήλωσης της οικολογικής κρίσης σήμερα. Σημαντικά φαινόμενα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Γι’αυτό και εμείς λαμβάνουμε δράση!
Το πρόγραμμα δεν έχει στόχο μόνο την ένταξη της ανακύκλωσης στην καθημερινότητα. Μέσα από την πληθώρα παιχνιδιών, quiz, άρθρων που υπάρχουν στην πλατφόρμα οι μαθητές, καθηγητές και γονείς μαθαίνουν πως να διαχειριστούν στην κατάσταση.
Ζήτημα δεν είναι να μάθουμε θεωρητικά πώς να σώσουμε τον πλανήτη αλλά να ενεργήσουμε. Έτσι, όχι μόνο προστατεύουμε όχι μόνο το εαυτό μας αλλά και το σπίτι μας, τη Γη μας από τις συνέπειες της κρίσης που διανύουμε!
Για περισσότερες πληροφορίες και να στηρίξετε τον αγώνα του σχολείου μας επισκεφτείτε την ιστοσελίδα: https://www.followgreen.gr/agiosnikolaoscrete
Ας σταματήσει πια το κλικ!
Με την είσοδο του ανθρώπου στην τεχνολογική εποχή, η ζωή του έχει καταλήξει να παρακολουθείται από τον «μεγάλο αδερφό». Στην προκειμένη περίπτωση, δεν μιλάμε για εκείνον του Όργουελ. Όλη μας η ζωή βρίσκεται καταγεγραμμένη στο διαδίκτυο, διαθέσιμη σε όλους. Εξαιτίας του ψηφιακού αποτυπώματος το μέλλον είναι προκαθορισμένο. Παρόλο που οι συνέπειες του φαινομένου δεν είναι τόσο φανερές ακόμη, ο κίνδυνος είναι πολύ μεγάλος.
Οι νέοι ενηλικιώνονται σήμερα έχοντας την παιδική και εφηβική ηλικία προσβάσιμη σε ψηφιακή μορφή. Ωστόσο, δεν καταγράφονται μόνο οι χαρούμενες και οι στιγμές επιτυχίας. Διαθέσιμες είναι και όλες εκείνες οι ντροπιαστικές και απερίσκεπτες στιγμές, που έχουν έναν αρνητικό αντίκτυπο στη ζωή τους. Αρχικά, μια από τις σοβαρότερες επιπτώσεις είναι αυτή του αποκλεισμού από τον επαγγελματικό ή ακαδημαϊκό χώρο. Ενδέχεται να μην τους δοθεί η ευκαιρία ανέλιξης που επιζητούν σε περίπτωση που έχουν εκφράσει ακραίες απόψεις οι οποίες αντιπαρατίθενται σε εκείνες που πρεσβεύει ο εκάστοτε φορέας. Το να τις αποποιηθούν, όμως, είναι αρκετά δύσκολο. Συχνά η κοινωνία διατηρεί μια συγκεκριμένη αντίληψη για εκείνους βάσει παλαιοτέρων απόψεών τους. Τους προσάπτονται «ταμπέλες» και οι απερίσκεπτες πολιτικές πεποιθήσεις που εξέφρασαν γίνονται ο λόγος του κοινωνικού τους αποκλεισμού. Τέλος, βρίσκεται σε κίνδυνο το ίδιο το άτομο καθώς γίνεται ευκολότερη η υποκλοπή στοιχείων από τη στιγμή που υπάρχουν όλα τα «απαραίτητα» δεδομένα ελεύθερα.
Πώς μπορούμε να προστατευτούμε; Κυρίαρχος των αναρτήσεων του είναι ο ίδιος ο χρήστης. Επομένως, κάθε φορά προτού δημοσιεύσει κάτι, να σκεφτεί πως ό,τι αναρτηθεί στο απέραντο διαδίκτυο δύσκολα διαγράφεται. Γι’ αυτό και οι δημοσιεύσεις πρέπει να έχουν ξεκάθαρο περιεχόμενο το οποίο δεν θα παρερμηνεύεται εύκολα από άλλους χρήστες. Επιπλέον, υπάρχει πληθώρα εφαρμογών που αποτρέπουν τους ιούς και διατηρούν ασφαλή τα αρχεία και τις προσωπικές πληροφορίες. Εκτός των εφαρμογών αυτών, χρειάζεται να χρησιμοποιεί νόμιμα μέσα για να έχει πρόσβαση στη ψυχαγωγία. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ο χρήστης να ζητά βοήθεια από την αρμόδια αρχή κάθε φορά που τον αναστατώνει κατι. Το να παίρνει την κατάσταση στα χέρια του μπορεί να έχει περισσότερο αρνητικά αποτελέσματα…
Η εποχή της γνώσης και της πληροφόρησης κρύβει αρκετούς κινδύνους. Το γεγονός ότι η σημασία του ψηφιακού αποτυπώματος δεν είναι τόσο διαδεδομένη εξηγεί τα λιγοστά μέσα που διαθέτουμε για να καταπολεμήσουμε το φαινόμενο. Ο μόνος που μπορεί να λάβει δράση είναι ο ίδιος ο άνθρωπος ! Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται να υπάρχει καλύτερη ενημέρωση που θα ξεκινά από μικρή ηλικία.
Η σχέση του ανθρώπου με την φύση είναι μια σχέση αλληλεξάρτησης
Ένα από τα σύγχρονα παγκόσμια προβλήματα είναι η περιβαλλοντική κρίση. Τα τελευταία σαράντα χρόνια το πρόβλημα αυτό έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις, όχι επειδή στην προ του 80 εποχή δεν υπήρχαν φαινόμενα περιβαλλοντικής κρίσης , αλλά μόλις το τελευταίο διάστημα διαπιστώθηκαν οι συνέπειες της κρίσης αυτής.
Δεν είναι λίγες οι φορές που οι φυσικές καταστροφές, πλημμύρες, σεισμοί ακόμη και φωτιές ΄λαμβάνουν μεγάλες διαστάσεις, προκαλώντας τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων και την καταστροφή πολλών κτηρίων,. Αντίστοιχα έχουν παρατηρηθεί και άλλα φαινόμενα φυσικών διαταραχών, όπως το λιώσιμο των πάγων που οδηγεί στην αύξηση της στάθμης της θάλασσας και επομένως στην βύθιση ορισμένων περιοχών.
Ακόμη και η οικολογική κρίση μπορεί να γίνει αντιληπτή και μέσα από την καθημερινότητα. Έχει παρατηρηθεί για παράδειγμα ότι ο τομέας της γεωργίας υποφέρει, καθώς όλο και συχνότερα είδη φυτών εξαφανίζονται ,επειδή οι συνθήκες ζωής δεν είναι πλέον κατάλληλες για αυτά . Υπάρχει μια ανισορροπία στην πανίδα και αυτό αυτόματα συνεπάγεται με την μείωση των γεωργικών προϊόντων. Ήδη τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες μεσογειακές χώρες έλλειψη στην παραγωγή ελαιόλαδου. Παράλληλα οι τροφές δέχονται σε μεγάλο βαθμό βιομηχανική επεξεργασία, με αποτέλεσμα αντί πλέον να είναι ωφέλιμες , είναι επιβλαβείς για την υγεία του ανθρώπου, πολύ περισσότερο επειδή καταστρέφουν τους μηχανισμούς άμυνας του σώματός του. Ο ίδιος ωστόσο θέτει ούτως ή άλλως σε κίνδυνο την ζωή του με το να εκτίθεται στην ατμόσφαιρα που είναι γεμάτη ρύπους από τα εργοστάσια και το καυσαέριο, προκαλώντας προβλήματα στο αναπνευστικό σύστημα.
Για την κατάσταση όμως αυτή ευθύνονται όλοι οι άνθρωποι άλλοι σε μεγάλο βαθμό και άλλοι σε μικρότερο. Υποχρέωση λοιπόν του σύγχρονου ανθρώπου είναι να βρει λύση στην περιβαλλοντική κρίση ,αρχίζοντας από μικρά αλλά σημαντικά βήματα. Αρχικά είναι απαραίτητη η σωστή περιβαλλοντική εκπαίδευση όχι μόνο στην επόμενη γενιά αλλά και στις προηγούμενες προκειμένου τα λάθη να αναγνωριστούν , και οι ίδιοι οι άνθρωποι να μάθουν πώς μπορούν να σέβονται το περιβάλλον έμπρακτα. Επιπρόσθετα ο σύγχρονος άνθρωπος οφείλει να διαμαρτυρηθεί , ακόμη και να πάρει μέρος και σε διαδηλώσεις, προκειμένου τα μεγάλα εργοστάσια να παύσουν να μεταβιβάζουν τα απόβλητα τους , το κάθε επιβλαβές στοιχείο στο περιβάλλον.
Ως άτομα έχουμε χρέος να ενδιαφερθούμε για την μητέρα φύση , Οι πράξεις μας πρέπει να είναι προσανατολισμένες στην βελτίωση της οικολογικής κρίσης. Άλλωστε η γη είναι η κληρονομία των επόμενων γενεών.
Πως διάφορες χώρες γιορτάζουν τα Χριστούγεννα
Τα Χριστούγεννα είναι μια από τις μεγαλύτερες γιορτές του κόσμου. Οι άνθρωποι προετοιμάζονται για την χαρούμενη γιορτή των Χριστουγέννων, με κάθε περιοχή να έχει τα δικά της ξεχωριστά έθιμα και παραδώσεις. Τα Χριστούγεννα είναι μια παγκόσμια περίσταση που φέρνει τους ανθρώπους κοντά για να τιμήσουν τις ευλογίες ολόκληρου του έτους, να βρεθούν με τα αγαπημένα τους άτομα και να απολαύσουν λιχουδιές όπως κέικ, μπισκότα και άλλες γαστρονομικές απολαύσεις.
Κίνα
Όπως ο υπόλοιπος κόσμος, έτσι και η Κίνα γιορτάζει τα Χριστούγεννα στις 25 Δεκεμβρίου κάθε χρόνο. Ωστόσο, η χριστουγεννιάτικη παράδοση είναι σχετικά καινούργια και ως εμπορική γιορτή αντί για θρησκευτική. Έτσι, αρκετοί άνθρωποι πάνε κανονικά στη δουλειά τους και οι μαθητές πάνε στο σχολείο.
Ιαπωνία
Αν και δεν είναι εθνική εορτή στην Ιαπωνία, καθώς μόνο το 1% περίπου του συνολικού πληθυσμού στην Ιαπωνία είναι χριστιανοί, εξακολουθεί να είναι αισθητή σε ολόκληρη τη χώρα. Τα Χριστούγεννα είναι χρόνος για να κάνουν πάρτι, να βγουν για φαγητό και γιορτάσουν όσο περισσότερο μπορούν. Αρκετοί παραγγέλνουν KFC ή κάνουν κρατήσεις σε εστιατόρια αντί να μαγειρεύουν την ημέρα των Χριστουγέννων.
Αυστραλία: Χριστούγεννα στη θάλασσα
Λόγω του ότι τα Χριστούγεννα πέφτουν κατά την διάρκεια καλοκαιρινών μηνών στην Αυστραλία, πολλοί κάτοικοι πάνε στην παραλία για να τα γιορτάσουν και κάνουν μπάρμπεκιου. Πολλοί είναι και αυτοί που δεν χάνουν την ευκαιρία για να κάνουν θαλάσσια σπορ.
Μεξικό
Η χριστιανική κοινότητα του Μεξικού, περνούν το "Noche Buena", μια μεγάλη γιορτή την παραμονή των Χριστουγέννων, όπου συγγενείς και φίλοι μαζεύονται και απολαμβάνουν παραδοσιακά φαγητά, ποτά και φυσικά ατελείωτο χορό. Μέρος της παράδοσης είναι επίσης το σπάσιμο πινιάτας.
Βραζιλία
Η Βραζιλία είναι η μεγαλύτερη καθολική χώρα και φυσικά έχει τις δικές τις παραδώσεις τα Χριστούγεννα. Ο Papai Noël (Άγιος Βασίλης) καταφθάνει την παραμονή των Χριστουγέννων και τα παιδιά βάζουν τα παπούτσια τους γύρω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο όπου θα τα βρουν γεμισμένα με γλυκά το επόμενο πρωί. Επιπλέον, αντί να κρεμάνε τις κάλτσες στο τζάκι, τις βάζουν στο παράθυρο μιας και δεν έχουν τζάκια εκεί. Παρ’ όλα αυτά, τα Χριστούγεννα στην Βραζιλία είναι για την οικογένεια, τους φίλους, τη θρησκεία, το φαγητό και τα δώρα.
Ηνωμένο Βασίλειο
Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή που διαρκεί αρκετές μέρες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο η κύρια γιορτή λαμβάνει χώρα την ημέρα των Χριστουγέννων. Παραμονή Χριστουγέννων είναι η ώρα για ψώνια και προετοιμασίες της τελευταίας στιγμής και ίσως ένα ποτό στις παμπ. Άλλοι θα είναι στο σπίτι προετοιμάζοντας φαγητό για τη μεγάλη μέρα ή σε μια μεταμεσονύκτια εκκλησιαστική λειτουργία για να καλωσορίσουν την ημέρα των Χριστουγέννων. Τα χριστουγεννιάτικα γεύματα ποικίλλουν μεταξύ των νοικοκυριών, αλλά το πιο συνηθισμένο χριστουγεννιάτικο δείπνο στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι μια ψητή γαλοπούλα με λαχανικά και πατάτες.
Η Boxing Day (26 Δεκεμβρίου) είναι επίσης εθνική εορτή στο Ηνωμένο Βασίλειο – απαραίτητη για πολλούς, προκειμένου να αναρρώσουν μετά από υπερβολική κατανάλωση φαγητού την προηγούμενη μέρα! Τα καταστήματα είναι συνήθως ανοιχτά την Boxing Day και ξεκινούν οι μεγάλες εκπτώσεις μετά τα Χριστούγεννα.
